Jongeren en Crypto Bookmakers — Wat Je Vindt in Dit Artikel
Jongvolwassenen en crypto bookmakers: waarom deze groep kwetsbaar is
Op een crypto-conferentie vorig jaar sprak ik met een 21-jarige student die me vertelde dat hij “al jaren” weddenschappen plaatste bij crypto bookmakers. Jaren – hij was net oud genoeg om legaal te gokken. Toen ik doorvroeg bleek dat hij op zijn zeventiende was begonnen bij een no-KYC-platform. Geen leeftijdscontrole, geen identiteitsverificatie, geen enkele barrière. Dat verhaal is het startpunt van deze analyse, want het illustreert een probleem dat in cijfers pas zichtbaar wordt wanneer je weet waar je moet kijken. Terug naar crypto bookmaker.
Jongvolwassenen van 18 tot 23 jaar genereerden in de tweede helft van 2025 een bruto gokopbrengst van 61 miljoen euro – 10,2% van de totale legale markt. Dat klinkt proportioneel tot je beseft dat deze leeftijdsgroep slechts 9,3% van de bevolking uitmaakt, maar 22% van alle actieve gokaccounts bezet. De overrepresentatie is significant: jongvolwassenen gokken meer, vaker en intensiever dan elke andere leeftijdsgroep. En dat zijn alleen de cijfers van de gelicentieerde markt – bij offshore crypto bookmakers zijn geen leeftijdsgegevens beschikbaar.
KSA-voorzitter Michel Groothuizen benadrukte dat de toezichthouder zich niet langer alleen richt op het gokken zelf, maar steeds nadrukkelijker op degenen die eraan deelnemen. Die verschuiving in focus is een directe reactie op de cijfers over jongvolwassenen – een groep die overmatig vertegenwoordigd is in de gokstatistieken en tegelijkertijd het meest kwetsbaar is voor de risico’s van ongereguleerd crypto-gokken.
18-23-jarigen in de gokmarkt: aandeel, verliezen en overrepresentatie
De 61 miljoen euro die jongvolwassenen genereerden in H2 2025 is niet alleen een percentage – het is een bedrag dat vertaalt naar individuele verliezen. Het gemiddelde verlies per actieve speler in het legale segment bedroeg 124 euro per maand. Bij jongvolwassenen – die doorgaans minder financiële reserves hebben dan oudere spelers – is dat bedrag een groter deel van het beschikbare inkomen. Een student met een maandelijks budget van 800 euro die 124 euro per maand verliest aan gokken, besteedt meer dan 15% van zijn inkomen aan een activiteit met een negatief verwacht rendement.
De overrepresentatie met 22% van alle actieve accounts is veelzeggend. Het betekent dat jongvolwassenen 2,4 keer zo waarschijnlijk een actief gokaccount hebben als de gemiddelde Nederlander. Die verhouding wordt verklaard door een combinatie van factoren: hogere digitale geletterdheid, sterkere exposure aan gokreclame op sociale media, grotere acceptatie van crypto als betaalmiddel, en een risicobereidheid die bij deze leeftijdsgroep neurologisch hoger ligt – het prefrontale cortex, verantwoordelijk voor risicoafweging, is pas rond het 25e levensjaar volledig ontwikkeld.
Wat de legale statistieken niet laten zien zijn de jongvolwassenen die uitsluitend bij offshore crypto bookmakers spelen. Die groep is per definitie onzichtbaar in KSA-rapportages, maar de indirecte signalen zijn duidelijk. Het aantal niet-spelers dat gelicentieerde goksites bezocht steeg naar 2,1 miljoen in H2 2025 – een deel daarvan zijn jongeren die de legale markt verkennen en vervolgens afhaken bij de KYC-procedure of de stortingslimieten. De vraag is waar ze dan terechtkomen.
De correlatie met sociale media is onmiskenbaar. Meer dan 60.000 gokadvertenties per maand bereiken Nederlandse gebruikers via Facebook en Instagram, waarvan het overgrote deel afkomstig is van niet-gelicentieerde aanbieders. Jongvolwassenen – de meest actieve gebruikers van sociale media – worden disproportioneel blootgesteld aan die advertenties. De combinatie van targetingmogelijkheden op sociale media en de afwezigheid van effectieve leeftijdscontrole bij offshore platforms creëert een directe pijplijn van reclame naar onbeschermd gokken.
VPN-gebruik onder jongeren: toegang tot offshore bookmakers
Het gebruik van VPN’s onder Nederlandse jongeren steeg met 18% jaar-op-jaar in februari 2026. Dat cijfer, afkomstig van het media-onderzoeksteam van de Universiteit van Amsterdam, omvat alle VPN-gebruik – niet alleen voor gokken. Maar de timing en de richting van de trend zijn veelzeggend. Het stijgende VPN-gebruik loopt parallel aan de aanscherping van de gokregulering: meer ISP-blokkades, strenger reclamebeleid, hogere belastingen. De correlatie is geen bewijs van causaliteit, maar het patroon is consistent.
Een VPN is voor jongeren geen technische horde. Het installeren van een VPN-app kost twee minuten en geen technische kennis. De gratis versies bieden voldoende functionaliteit om ISP-blokkades te omzeilen. En eenmaal verbonden via een buitenlands IP-adres is elke geblokkeerde goksite weer bereikbaar. De digitale geletterdheid die jongeren kwetsbaar maakt als gokkers – hun gemak met technologie, hun comfort met digitale betalingen – is dezelfde geletterdheid die hen in staat stelt om de beschermingsmaatregelen van de KSA te omzeilen.
Bij crypto bookmakers wordt het beeld nog zorgwekkender. Een jongere die via VPN een no-KYC crypto bookmaker bereikt, hoeft geen identiteitsbewijs te tonen. Er is geen leeftijdsverificatie, geen CRUKS-controle, geen stortingslimiet. De technologische combinatie van VPN en crypto creëert een omgeving waarin minderjarigen – laat staan jongvolwassenen – zonder enige barrière kunnen gokken. Dat is geen hypothetisch scenario. Het is wat het systeem toestaat als er geen technische controlemechanismen zijn.
Wat me in mijn analyses het meest treft is de discrepantie tussen de bescherming die de wetgever beoogt en de bescherming die in de praktijk wordt geboden. Op papier is Nederland een van de strengst gereguleerde gokmarkten ter wereld. In de praktijk kan een 16-jarige met een smartphone, een gratis VPN-app en een MetaMask-wallet binnen tien minuten gokken bij een platform dat geen enkele vraag stelt. De technologische realiteit ondermijnt de regulatoire ambitie – en jongvolwassenen bevinden zich precies op het snijpunt van die twee werelden. Zie ook verantwoord gokken met crypto.
De verantwoordelijkheid voor dit probleem ligt niet bij de jongeren zelf. Het ligt bij een reguleringsmodel dat de legale markt streng beschermt maar de illegale markt nauwelijks kan bereiken, en bij sociale-mediaplatforms die gokreclame ongehinderd aan jongeren tonen. De veiligheidsanalyse van crypto bookmakers behandelt de bredere beschermingsstructuur – maar voor jongvolwassenen specifiek is de conclusie helder: de huidige bescherming schiet tekort, niet door slechte bedoelingen maar door structurele beperkingen van het systeem.